آخرین اخبار : 

جزء سی ام

سوره النبا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
عَمَّ یَتَسَاءلُونَ ﴿ ۱ ﴾ درباره چه چیز از یکدیگر مى‏پرسند ( ۱)
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ ﴿ ۲ ﴾ از آن خبر بزرگ ( ۲)
الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿ ۳ ﴾ که در باره آن با هم اختلاف دارند ( ۳)
کَلَّا سَیَعْلَمُونَ ﴿ ۴ ﴾ نه چنان است به زودى خواهند دانست ( ۴)
ثُمَّ کَلَّا سَیَعْلَمُونَ ﴿ ۵ ﴾ باز هم نه چنان است بزودى خواهند دانست ( ۵)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿ ۶ ﴾ آیا زمین را گهواره‏اى نگردانیدیم ( ۶)
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿ ۷ ﴾ و کوهها را [چون] میخهایى [نگذاشتیم] ( ۷)
وَخَلَقْنَاکُمْ أَزْوَاجًا ﴿ ۸ ﴾ و شما را جفت آفریدیم ( ۸)
وَجَعَلْنَا نَوْمَکُمْ سُبَاتًا ﴿ ۹ ﴾ و خواب شما را [مایه] آسایش گردانیدیم ( ۹)
وَجَعَلْنَا اللَّیْلَ لِبَاسًا ﴿ ۱۰ ﴾ و شب را [براى شما] پوششى قرار دادیم ( ۱۰)
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿ ۱۱ ﴾ و روز را [براى] معاش [شما] نهادیم ( ۱۱)
وَبَنَیْنَا فَوْقَکُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿ ۱۲ ﴾ و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا کردیم ( ۱۲)
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿ ۱۳ ﴾ و چراغى فروزان گذاردیم ( ۱۳)
وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا ﴿ ۱۴ ﴾ و از ابرهاى متراکم آبى ریزان فرود آوردیم ( ۱۴)
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿ ۱۵ ﴾ تا بدان دانه و گیاه برویانیم ( ۱۵)
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿ ۱۶ ﴾ و باغهاى در هم پیچیده و انبوه ( ۱۶)
إِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ کَانَ مِیقَاتًا ﴿ ۱۷ ﴾ قطعا وعدگاه [ما با شما] روز داورى است ( ۱۷)
یَوْمَ یُنفَخُ فِی الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿ ۱۸ ﴾ روزى که در صور دمیده شود و گروه گروه بیایید ( ۱۸)
وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَکَانَتْ أَبْوَابًا ﴿ ۱۹ ﴾ و آسمان گشوده و درهایى [پدید] شود ( ۱۹)
وَسُیِّرَتِ الْجِبَالُ فَکَانَتْ سَرَابًا ﴿ ۲۰ ﴾ و کوهها را روان کنند و [چون] سرابى گردند ( ۲۰)
إِنَّ جَهَنَّمَ کَانَتْ مِرْصَادًا ﴿ ۲۱ ﴾ [آرى] جهنم [از دیر باز] کمینگاهى بوده ( ۲۱)
لِلْطَّاغِینَ مَآبًا ﴿ ۲۲ ﴾ [که] براى سرکشان بازگشتگاهى است ( ۲۲)
لَابِثِینَ فِیهَا أَحْقَابًا ﴿ ۲۳ ﴾ روزگارى دراز در آن درنگ کنند ( ۲۳)
لَّا یَذُوقُونَ فِیهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿ ۲۴ ﴾ در آنجا نه خنکى چشند و نه شربتى ( ۲۴)
إِلَّا حَمِیمًا وَغَسَّاقًا ﴿ ۲۵ ﴾ جز آب جوشان و چرکابه‏اى ( ۲۵)
جَزَاء وِفَاقًا ﴿ ۲۶ ﴾ کیفرى مناسب [با جرم آنها] ( ۲۶)
إِنَّهُمْ کَانُوا لَا یَرْجُونَ حِسَابًا ﴿ ۲۷ ﴾ آنان بودند که به [روز] حساب امید نداشتند ( ۲۷)
وَکَذَّبُوا بِآیَاتِنَا کِذَّابًا ﴿ ۲۸ ﴾ و آیات ما را سخت تکذیب مى‏کردند ( ۲۸)
وَکُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْنَاهُ کِتَابًا ﴿ ۲۹ ﴾ و حال آنکه هر چیزى را برشمرده [به صورت] کتابى در آورده‏ایم ( ۲۹)
فَذُوقُوا فَلَن نَّزِیدَکُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿ ۳۰ ﴾ پس بچشید که جز عذاب هرگز [چیزى] بر شما نمى‏افزاییم ( ۳۰)
إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ مَفَازًا ﴿ ۳۱ ﴾ مسلما پرهیزگاران را رستگارى است ( ۳۱)
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿ ۳۲ ﴾ باغچه‏ها و تاکستانها ( ۳۲)
وَکَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿ ۳۳ ﴾ و دخترانى همسال با سینه‏هاى برجسته ( ۳۳)
وَکَأْسًا دِهَاقًا ﴿ ۳۴ ﴾ و پیاله‏هاى لبالب ( ۳۴)
لَّا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلَا کِذَّابًا ﴿ ۳۵ ﴾ در آنجا نه بیهوده‏اى شنوند و نه [یکدیگر را] تکذیب [کنند] ( ۳۵)
جَزَاء مِّن رَّبِّکَ عَطَاء حِسَابًا ﴿ ۳۶ ﴾ [این است] پاداشى از پروردگار تو عطایى از روى حساب ( ۳۶)
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا یَمْلِکُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿ ۳۷ ﴾ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است بخشایشگرى که کس را یاراى خطاب با او نیست ( ۳۷)
یَوْمَ یَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِکَهُ صَفًّا لَّا یَتَکَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿ ۳۸ ﴾ روزى که روح و فرشتگان به صف مى‏ایستند و [مردم] سخن نگویند مگر کسى که [خداى] رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گوید ( ۳۸)
ذَلِکَ الْیَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿ ۳۹ ﴾ آن [روز] روز حق است پس هر که خواهد راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید ( ۳۹)
إِنَّا أَنذَرْنَاکُمْ عَذَابًا قَرِیبًا یَوْمَ یَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَیَقُولُ الْکَافِرُ یَا لَیْتَنِی کُنتُ تُرَابًا ﴿ ۴۰ ﴾ ما شما را از عذابى نزدیک هشدار دادیم روزى که آدمى آنچه را با دست‏خویش پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید کاش من خاک بودم ( ۴۰)

 

سوره النازعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿ ۱ ﴾ سوگند به فرشتگانى که [از کافران] به سختى جان ستانند ( ۱)
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿ ۲ ﴾ و به فرشتگانى که جان [مؤمنان] را به آرامى گیرند ( ۲)
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿ ۳ ﴾ و به فرشتگانى که [در دریاى بى‏مانند] شناکنان شناورند ( ۳)
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿ ۴ ﴾ پس در پیشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‏گیرنده‏اند ( ۴)
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿ ۵ ﴾ و کار [بندگان] را تدبیر مى‏کنند ( ۵)
یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَهُ ﴿ ۶ ﴾ آن روز که لرزنده بلرزد ( ۶)
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَهُ ﴿ ۷ ﴾ و از پى آن لرزه‏اى [دگر] افتد ( ۷)
قُلُوبٌ یَوْمَئِذٍ وَاجِفَهٌ ﴿ ۸ ﴾ در آن روز دلهایى سخت هراسانند ( ۸)
أَبْصَارُهَا خَاشِعَهٌ ﴿ ۹ ﴾ دیدگان آنها فرو افتاده ( ۹)
یَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِی الْحَافِرَهِ ﴿ ۱۰ ﴾ گویند آیا [باز] ما به [مغاک] زمین برمى‏گردیم ( ۱۰)
أَئِذَا کُنَّا عِظَامًا نَّخِرَهً ﴿ ۱۱ ﴾ آیا وقتى ما استخوان‏ریزه‏هاى پوسیده شدیم [زندگى را از سر مى‏گیریم] ( ۱۱)
قَالُوا تِلْکَ إِذًا کَرَّهٌ خَاسِرَهٌ ﴿ ۱۲ ﴾ [و با خود] گویند در این صورت این برگشتى زیان‏آور است ( ۱۲)
فَإِنَّمَا هِیَ زَجْرَهٌ وَاحِدَهٌ ﴿ ۱۳ ﴾ و[لى] در حقیقت آن [بازگشت بسته به] یک فریاد است [و بس] ( ۱۳)
فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَهِ ﴿ ۱۴ ﴾ و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود ( ۱۴)
هَلْ أتَاکَ حَدِیثُ مُوسَى ﴿ ۱۵ ﴾ آیا سرگذشت موسى بر تو آمد ( ۱۵)
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿ ۱۶ ﴾ آنگاه که پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا درداد ( ۱۶)
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ﴿ ۱۷ ﴾ به سوى فرعون برو که وى سر برداشته است ( ۱۷)
فَقُلْ هَل لَّکَ إِلَى أَن تَزَکَّى ﴿ ۱۸ ﴾ و بگو آیا سر آن دارى که به پاکیزگى گرایى ( ۱۸)
وَأَهْدِیَکَ إِلَى رَبِّکَ فَتَخْشَى ﴿ ۱۹ ﴾ و تو را به سوى پروردگارت راه نمایم تا پروا بدارى ( ۱۹)
فَأَرَاهُ الْآیَهَ الْکُبْرَى ﴿ ۲۰ ﴾ پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود ( ۲۰)
فَکَذَّبَ وَعَصَى ﴿ ۲۱ ﴾ و[لى فرعون] تکذیب نمود و عصیان کرد ( ۲۱)
ثُمَّ أَدْبَرَ یَسْعَى ﴿ ۲۲ ﴾ سپس پشت کرد [و] به کوشش برخاست ( ۲۲)
فَحَشَرَ فَنَادَى ﴿ ۲۳ ﴾ و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد ( ۲۳)
فَقَالَ أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلَى ﴿ ۲۴ ﴾ و گفت پروردگار بزرگتر شما منم ( ۲۴)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَکَالَ الْآخِرَهِ وَالْأُولَى ﴿ ۲۵ ﴾ و خدا [هم] او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد ( ۲۵)
إِنَّ فِی ذَلِکَ لَعِبْرَهً لِّمَن یَخْشَى ﴿ ۲۶ ﴾ در حقیقت براى هر کس که [از خدا] بترسد در این [ماجرا] عبرتى است ( ۲۶)
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا ﴿ ۲۷ ﴾ آیا آفرینش شما دشوارتر است‏یا آسمانى که [او] آن را برپا کرده است ( ۲۷)
رَفَعَ سَمْکَهَا فَسَوَّاهَا ﴿ ۲۸ ﴾ سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست کرد ( ۲۸)
وَأَغْطَشَ لَیْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿ ۲۹ ﴾ و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید ( ۲۹)
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا ﴿ ۳۰ ﴾ و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد ( ۳۰)
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا ﴿ ۳۱ ﴾ آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد ( ۳۱)
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿ ۳۲ ﴾ و کوهها را لنگر آن گردانید ( ۳۲)
مَتَاعًا لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ ﴿ ۳۳ ﴾ [تا وسیله] استفاده براى شما و دامهایتان باشد ( ۳۳)
فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّهُ الْکُبْرَى ﴿ ۳۴ ﴾ پس آنگاه که آن هنگامه بزرگ دررسد ( ۳۴)
یَوْمَ یَتَذَکَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى ﴿ ۳۵ ﴾ [آن] روز است که انسان آنچه را که در پى آن کوشیده است به یاد آورد ( ۳۵)
وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِمَن یَرَى ﴿ ۳۶ ﴾ و جهنم براى هر که بیند آشکار گردد ( ۳۶)
فَأَمَّا مَن طَغَى ﴿ ۳۷ ﴾ اما هر که طغیان کرد ( ۳۷)
وَآثَرَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا ﴿ ۳۸ ﴾ و زندگى پست دنیا را برگزید ( ۳۸)
فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوَى ﴿ ۳۹ ﴾ پس جایگاه او همان آتش است ( ۳۹)
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ﴿ ۴۰ ﴾ و اما کسى که از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید و نفس خود را از هوس باز داشت ( ۴۰)
فَإِنَّ الْجَنَّهَ هِیَ الْمَأْوَى ﴿ ۴۱ ﴾ پس جایگاه او همان بهشت است ( ۴۱)
یَسْأَلُونَکَ عَنِ السَّاعَهِ أَیَّانَ مُرْسَاهَا ﴿ ۴۲ ﴾ در باره رستاخیز از تو مى‏پرسند که فرارسیدنش چه وقت است ( ۴۲)
فِیمَ أَنتَ مِن ذِکْرَاهَا ﴿ ۴۳ ﴾ تو را چه به گفتگو در آن ( ۴۳)
إِلَى رَبِّکَ مُنتَهَاهَا ﴿ ۴۴ ﴾ علم آن با پروردگار تو است ( ۴۴)
إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن یَخْشَاهَا ﴿ ۴۵ ﴾ تو فقط کسى را که از آن مى‏ترسد هشدار مى‏دهى ( ۴۵)
کَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا عَشِیَّهً أَوْ ضُحَاهَا ﴿ ۴۶ ﴾ روزى که آن را مى‏بینند گویى که آنان جز شبى یا روزى درنگ نکرده‏اند ( ۴۶)

 

سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿ ۱ ﴾ چهره در هم کشید و روى گردانید ( ۱)
أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿ ۲ ﴾ که آن مرد نابینا پیش او آمد ( ۲)
وَمَا یُدْرِیکَ لَعَلَّهُ یَزَّکَّى ﴿ ۳ ﴾ و تو چه دانى شاید او به پاکى گراید ( ۳)
أَوْ یَذَّکَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّکْرَى ﴿ ۴ ﴾ یا پند پذیرد و اندرز سودش دهد ( ۴)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿ ۵ ﴾ اما آن کس که خود را بى‏نیاز مى‏پندارد ( ۵)
فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿ ۶ ﴾ تو بدو مى‏پردازى ( ۶)
وَمَا عَلَیْکَ أَلَّا یَزَّکَّى ﴿ ۷ ﴾ با آنکه اگر پاک نگردد بر تو [مسؤولیتى] نیست ( ۷)
وَأَمَّا مَن جَاءکَ یَسْعَى ﴿ ۸ ﴾ و اما آن کس که شتابان پیش تو آمد ( ۸)
وَهُوَ یَخْشَى ﴿ ۹ ﴾ در حالى که [از خدا] مى‏ترسید ( ۹)
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿ ۱۰ ﴾ تو از او به دیگران مى‏پردازى ( ۱۰)
کَلَّا إِنَّهَا تَذْکِرَهٌ ﴿ ۱۱ ﴾ زنهار [چنین مکن] این [آیات] پندى است ( ۱۱)
فَمَن شَاء ذَکَرَهُ ﴿ ۱۲ ﴾ تا هر که خواهد از آن پند گیرد ( ۱۲)
فِی صُحُفٍ مُّکَرَّمَهٍ ﴿ ۱۳ ﴾ در صحیفه‏هایى ارجمند ( ۱۳)
مَّرْفُوعَهٍ مُّطَهَّرَهٍ ﴿ ۱۴ ﴾ والا و پاک‏شده ( ۱۴)
بِأَیْدِی سَفَرَهٍ ﴿ ۱۵ ﴾ به دست فرشتگانى ( ۱۵)
کِرَامٍ بَرَرَهٍ ﴿ ۱۶ ﴾ ارجمند و نیکوکار ( ۱۶)
قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَکْفَرَهُ ﴿ ۱۷ ﴾ کشته باد انسان چه ناسپاس است ( ۱۷)
مِنْ أَیِّ شَیْءٍ خَلَقَهُ ﴿ ۱۸ ﴾ او را از چه چیز آفریده است ( ۱۸)
مِن نُّطْفَهٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿ ۱۹ ﴾ از نطفه‏اى خلقش کرد و اندازه مقررش بخشید ( ۱۹)
ثُمَّ السَّبِیلَ یَسَّرَهُ ﴿ ۲۰ ﴾ سپس راه را بر او آسان گردانید ( ۲۰)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿ ۲۱ ﴾ آنگاه به مرگش رسانید و در قبرش نهاد ( ۲۱)
ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ﴿ ۲۲ ﴾ سپس چون بخواهد او را برانگیزد ( ۲۲)
کَلَّا لَمَّا یَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿ ۲۳ ﴾ ولى نه هنوز آنچه را به او دستور داده به جاى نیاورده است ( ۲۳)
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿ ۲۴ ﴾ پس انسان باید به خوراک خود بنگرد ( ۲۴)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ﴿ ۲۵ ﴾ که ما آب را به صورت بارشى فرو ریختیم ( ۲۵)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿ ۲۶ ﴾ آنگاه زمین را با شکافتنى [لازم] شکافتیم ( ۲۶)
فَأَنبَتْنَا فِیهَا حَبًّا ﴿ ۲۷ ﴾ پس در آن دانه رویانیدیم ( ۲۷)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿ ۲۸ ﴾ و انگور و سبزى ( ۲۸)
وَزَیْتُونًا وَنَخْلًا ﴿ ۲۹ ﴾ و زیتون و درخت‏خرما ( ۲۹)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿ ۳۰ ﴾ و باغهاى انبوه ( ۳۰)
وَفَاکِهَهً وَأَبًّا ﴿ ۳۱ ﴾ و میوه و چراگاه ( ۳۱)
مَّتَاعًا لَّکُمْ وَلِأَنْعَامِکُمْ ﴿ ۳۲ ﴾ [تا وسیله] استفاده شما و دامهایتان باشد ( ۳۲)
فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّهُ ﴿ ۳۳ ﴾ پس چون فریاد گوش‏خراش دررسد ( ۳۳)
یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ ﴿ ۳۴ ﴾ روزى که آدمى از برادرش ( ۳۴)
وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ ﴿ ۳۵ ﴾ و از مادرش و پدرش ( ۳۵)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ ﴿ ۳۶ ﴾ و از همسرش و پسرانش مى‏گریزد ( ۳۶)
لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ ﴿ ۳۷ ﴾ در آن روز هر کسى از آنان را کارى است که او را به خود مشغول مى‏دارد ( ۳۷)
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَهٌ ﴿ ۳۸ ﴾ در آن روز چهره‏هایى درخشانند ( ۳۸)
ضَاحِکَهٌ مُّسْتَبْشِرَهٌ ﴿ ۳۹ ﴾ خندان [و] شادانند ( ۳۹)
وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ عَلَیْهَا غَبَرَهٌ ﴿ ۴۰ ﴾ و در آن روز چهره‏هایى است که بر آنها غبار نشسته ( ۴۰)
تَرْهَقُهَا قَتَرَهٌ ﴿ ۴۱ ﴾ [و] آنها را تاریکى پوشانده است ( ۴۱)
أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَفَرَهُ الْفَجَرَهُ ﴿ ۴۲ ﴾ آنان همان کافران بدکارند ( ۴۲)

 

سوره التکویر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ ﴿ ۱ ﴾ آنگاه که خورشید به هم درپیچد ( ۱)
وَإِذَا النُّجُومُ انکَدَرَتْ ﴿ ۲ ﴾ و آنگه که ستارگان همى‏تیره شوند ( ۲)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُیِّرَتْ ﴿ ۳ ﴾ و آنگاه که کوهها به رفتار آیند ( ۳)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿ ۴ ﴾ وقتى شتران ماده وانهاده شوند ( ۴)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿ ۵ ﴾ و آنگه که وحوش را همى‏گرد آرند ( ۵)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿ ۶ ﴾ دریاها آنگه که جوشان گردند ( ۶)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿ ۷ ﴾ و آنگاه که جانها به هم درپیوندند ( ۷)
وَإِذَا الْمَوْؤُودَهُ سُئِلَتْ ﴿ ۸ ﴾ پرسند چو زان دخترک زنده به‏گور ( ۸)
بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿ ۹ ﴾ به کدامین گناه کشته شده است ( ۹)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿ ۱۰ ﴾ و آنگاه که نامه‏ها زهم بگشایند ( ۱۰)
وَإِذَا السَّمَاء کُشِطَتْ ﴿ ۱۱ ﴾ و آنگاه که آسمان زجا کنده شود ( ۱۱)
وَإِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ ﴿ ۱۲ ﴾ و آنگه که جحیم را برافروزانند ( ۱۲)
وَإِذَا الْجَنَّهُ أُزْلِفَتْ ﴿ ۱۳ ﴾ و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند ( ۱۳)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿ ۱۴ ﴾ هر نفس بداند چه فراهم دیده ( ۱۴)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿ ۱۵ ﴾ نه نه سوگند به اختران گردان ( ۱۵)
الْجَوَارِ الْکُنَّسِ ﴿ ۱۶ ﴾ [کز دیده] نهان شوند و از نو آیند ( ۱۶)
وَاللَّیْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿ ۱۷ ﴾ سوگند به شب چون پشت گرداند ( ۱۷)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿ ۱۸ ﴾ سوگند به صبح چون دمیدن گیرد ( ۱۸)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ ﴿ ۱۹ ﴾ که [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است ( ۱۹)
ذِی قُوَّهٍ عِندَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ ﴿ ۲۰ ﴾ نیرومند [که] پیش خداوند عرش بلندپایگاه است ( ۲۰)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ ﴿ ۲۱ ﴾ در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است ( ۲۱)
وَمَا صَاحِبُکُم بِمَجْنُونٍ ﴿ ۲۲ ﴾ و رفیق شما مجنون نیست ( ۲۲)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِینِ ﴿ ۲۳ ﴾ و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان دیده ( ۲۳)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَیْبِ بِضَنِینٍ ﴿ ۲۴ ﴾ و او در امر غیب بخیل نیست ( ۲۴)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ ﴿ ۲۵ ﴾ و [قرآن] نیست‏سخن دیو رجیم ( ۲۵)
فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ ﴿ ۲۶ ﴾ پس به کجا مى‏روید ( ۲۶)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ ﴿ ۲۷ ﴾ این [سخن] بجز پندى براى عالمیان نیست ( ۲۷)
لِمَن شَاء مِنکُمْ أَن یَسْتَقِیمَ ﴿ ۲۸ ﴾ براى هر یک از شما که خواهد به راه راست رود ( ۲۸)
وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ ﴿ ۲۹ ﴾ و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [شما نیز] نخواهید خواست ( ۲۹)

 

سوره الانفطار

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿ ۱ ﴾ آنگاه که آسمان زهم بشکافد ( ۱)
وَإِذَا الْکَوَاکِبُ انتَثَرَتْ ﴿ ۲ ﴾ و آنگاه که اختران پراکنده شوند ( ۲)
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿ ۳ ﴾ و آنگاه که دریاها از جا برکنده گردند ( ۳)
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿ ۴ ﴾ و آنگاه که گورها زیر و زبر شوند ( ۴)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿ ۵ ﴾ هر نفسى آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته بداند ( ۵)
یَا أَیُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَرِیمِ ﴿ ۶ ﴾ اى انسان چه چیز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته ( ۶)
الَّذِی خَلَقَکَ فَسَوَّاکَ فَعَدَلَکَ ﴿ ۷ ﴾ همان کس که تو را آفرید و [اندام] تو را درست کرد و [آنگاه] تو را سامان بخشید ( ۷)
فِی أَیِّ صُورَهٍ مَّا شَاء رَکَّبَکَ ﴿ ۸ ﴾ و به هر صورتى که خواست تو را ترکیب کرد ( ۸)
کَلَّا بَلْ تُکَذِّبُونَ بِالدِّینِ ﴿ ۹ ﴾ با این همه شما منکر [روز] جزایید ( ۹)
وَإِنَّ عَلَیْکُمْ لَحَافِظِینَ ﴿ ۱۰ ﴾ و قطعا بر شما نگهبانانى [گماشته شده]اند ( ۱۰)
کِرَامًا کَاتِبِینَ ﴿ ۱۱ ﴾ [فرشتگان] بزرگوارى که نویسندگان [اعمال شما] هستند ( ۱۱)
یَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿ ۱۲ ﴾ آنچه را مى‏کنید مى‏دانند ( ۱۲)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِی نَعِیمٍ ﴿ ۱۳ ﴾ قطعا نیکان به بهشت اندرند ( ۱۳)
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِی جَحِیمٍ ﴿ ۱۴ ﴾ و بى‏شک بدکاران در دوزخند ( ۱۴)
یَصْلَوْنَهَا یَوْمَ الدِّینِ ﴿ ۱۵ ﴾ روز جزا در آنجا درآیند ( ۱۵)
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِینَ ﴿ ۱۶ ﴾ و از آن [عذاب] دور نخواهند بود ( ۱۶)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا یَوْمُ الدِّینِ ﴿ ۱۷ ﴾ و تو چه دانى که چیست روز جزا ( ۱۷)
ثُمَّ مَا أَدْرَاکَ مَا یَوْمُ الدِّینِ ﴿ ۱۸ ﴾ باز چه دانى که چیست روز جزا ( ۱۸)
یَوْمَ لَا تَمْلِکُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَیْئًا وَالْأَمْرُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿ ۱۹ ﴾ روزى که کسى براى کسى هیچ اختیارى ندارد و در آن روز فرمان از آن خداست ( ۱۹)

سوره المطففین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَیْلٌ لِّلْمُطَفِّفِینَ ﴿ ۱ ﴾ واى بر کم‏فروشان ( ۱)
الَّذِینَ إِذَا اکْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ یَسْتَوْفُونَ ﴿ ۲ ﴾ که چون از مردم پیمانه ستانند تمام ستانند ( ۲)
وَإِذَا کَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ یُخْسِرُونَ ﴿ ۳ ﴾ و چون براى آنان پیمانه یا وزن کنند به ایشان کم دهند ( ۳)
أَلَا یَظُنُّ أُولَئِکَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿ ۴ ﴾ مگر آنان گمان نمى‏دارند که برانگیخته خواهند شد ( ۴)
لِیَوْمٍ عَظِیمٍ ﴿ ۵ ﴾ [در] روزى بزرگ ( ۵)
یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿ ۶ ﴾ روزى که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پاى ایستند ( ۶)
کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الفُجَّارِ لَفِی سِجِّینٍ ﴿ ۷ ﴾ نه چنین است [که مى‏پندارند] که کارنامه بدکاران در سجین است ( ۷)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا سِجِّینٌ ﴿ ۸ ﴾ و تو چه دانى که سجین چیست ( ۸)
کِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿ ۹ ﴾ کتابى است نوشته‏شده ( ۹)
وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِّلْمُکَذِّبِینَ ﴿ ۱۰ ﴾ واى بر تکذیب‏کنندگان در آن هنگام ( ۱۰)
الَّذِینَ یُکَذِّبُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ ﴿ ۱۱ ﴾ آنان که روز جزا را دروغ مى‏پندارند ( ۱۱)
وَمَا یُکَذِّبُ بِهِ إِلَّا کُلُّ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ ﴿ ۱۲ ﴾ و جز هر تجاوزپیشه گناهکارى آن را به دروغ نمى‏گیرد ( ۱۲)
إِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ ﴿ ۱۳ ﴾ [همان که] چون آیات ما بر او خوانده شود گوید [اینها] افسانه‏هاى پیشینیان است ( ۱۳)
کَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا کَانُوا یَکْسِبُونَ ﴿ ۱۴ ﴾ نه چنین است بلکه آنچه مرتکب مى‏شدند زنگار بر دلهایشان بسته است ( ۱۴)
کَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿ ۱۵ ﴾ زهى پندار که آنان در آن روز از پروردگارشان سخت محجوبند ( ۱۵)
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِیمِ ﴿ ۱۶ ﴾ آنگاه به یقین آنان به جهنم درآیند ( ۱۶)
ثُمَّ یُقَالُ هَذَا الَّذِی کُنتُم بِهِ تُکَذِّبُونَ ﴿ ۱۷ ﴾ سپس [به ایشان] گفته خواهد شد این همان است که آن را به دروغ مى‏گرفتید ( ۱۷)
کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِی عِلِّیِّینَ ﴿ ۱۸ ﴾ نه چنین است در حقیقت کتاب نیکان در علیون است ( ۱۸)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا عِلِّیُّونَ ﴿ ۱۹ ﴾ و تو چه دانى که علیون چیست ( ۱۹)
کِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿ ۲۰ ﴾ کتابى است نوشته‏شده ( ۲۰)
یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ﴿ ۲۱ ﴾ مقربان آن را مشاهده خواهند کرد ( ۲۱)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِی نَعِیمٍ ﴿ ۲۲ ﴾ براستى نیکوکاران در نعیم [الهى] خواهند بود ( ۲۲)
عَلَى الْأَرَائِکِ یَنظُرُونَ ﴿ ۲۳ ﴾ بر تختها [نشسته] مى‏نگرند ( ۲۳)
تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَهَ النَّعِیمِ ﴿ ۲۴ ﴾ از چهره‏هایشان طراوت نعمت [بهشت] را درمى‏یابى ( ۲۴)
یُسْقَوْنَ مِن رَّحِیقٍ مَّخْتُومٍ ﴿ ۲۵ ﴾ از باده‏اى مهر شده نوشانیده شوند ( ۲۵)
خِتَامُهُ مِسْکٌ وَفِی ذَلِکَ فَلْیَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ﴿ ۲۶ ﴾ [باده‏اى که] مهر آن مشک است و در این [نعمتها] مشتاقان باید بر یکدیگر پیشى گیرند ( ۲۶)
وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِیمٍ ﴿ ۲۷ ﴾ و ترکیبش از [چشمه] تسنیم است ( ۲۷)
عَیْنًا یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿ ۲۸ ﴾ چشمه‏اى که مقربان [خدا] از آن نوشند ( ۲۸)
إِنَّ الَّذِینَ أَجْرَمُوا کَانُواْ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا یَضْحَکُونَ ﴿ ۲۹ ﴾ [آرى در دنیا] کسانى که گناه مى‏کردند آنان را که ایمان آورده بودند به ریشخند مى‏گرفتند ( ۲۹)
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ یَتَغَامَزُونَ ﴿ ۳۰ ﴾ و چون بر ایشان مى‏گذشتند اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مى‏کردند ( ۳۰)
وَإِذَا انقَلَبُواْ إِلَى أَهْلِهِمُ انقَلَبُواْ فَکِهِینَ ﴿ ۳۱ ﴾ و هنگامى که نزد خانواده[هاى] خود بازمى‏گشتند به شوخ‏طبعى مى‏پرداختند ( ۳۱)
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاء لَضَالُّونَ ﴿ ۳۲ ﴾ و چون مؤمنان را مى‏دیدند مى‏گفتند اینها [جماعتى] گمراهند ( ۳۲)
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَیْهِمْ حَافِظِینَ ﴿ ۳۳ ﴾ و حال آنکه آنان براى بازرسى [کار]شان فرستاده نشده بودند ( ۳۳)
فَالْیَوْمَ الَّذِینَ آمَنُواْ مِنَ الْکُفَّارِ یَضْحَکُونَ ﴿ ۳۴ ﴾ و[لى] امروز مؤمنانند که بر کافران خنده مى‏زنند ( ۳۴)
عَلَى الْأَرَائِکِ یَنظُرُونَ ﴿ ۳۵ ﴾ بر تختها[ى خود نشسته] نظاره مى‏کنند ( ۳۵)
هَلْ ثُوِّبَ الْکُفَّارُ مَا کَانُوا یَفْعَلُونَ ﴿ ۳۶ ﴾ [تا ببینند] آیا کافران به پاداش آنچه مى‏کردند رسیده‏اند ( ۳۶)

سوره الانشقاق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿ ۱ ﴾ آنگاه که آسمان زهم بشکافد ( ۱)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿ ۲ ﴾ و پروردگارش را فرمان برد و [چنین] سزد ( ۲)
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿ ۳ ﴾ و آنگاه که زمین کشیده شود ( ۳)
وَأَلْقَتْ مَا فِیهَا وَتَخَلَّتْ ﴿ ۴ ﴾ و آنچه را که در آن است بیرون افکند و تهى شود ( ۴)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿ ۵ ﴾ و پروردگارش را فرمان برد و [چنین] سزد ( ۵)
یَا أَیُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَى رَبِّکَ کَدْحًا فَمُلَاقِیهِ ﴿ ۶ ﴾ اى انسان حقا که تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى و او را ملاقات خواهى کرد ( ۶)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ ﴿ ۷ ﴾ اما کسى که کارنامه‏اش به دست راستش داده شود ( ۷)
فَسَوْفَ یُحَاسَبُ حِسَابًا یَسِیرًا ﴿ ۸ ﴾ بزودى‏اش حسابى بس آسان کنند ( ۸)
وَیَنقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿ ۹ ﴾ و شادمان به سوى کسانش باز گردد ( ۹)
وَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ ﴿ ۱۰ ﴾ و اما کسى که کارنامه‏اش از پشت‏سرش به او داده شود ( ۱۰)
فَسَوْفَ یَدْعُو ثُبُورًا ﴿ ۱۱ ﴾ زودا که هلاک [خویش] خواهد ( ۱۱)
وَیَصْلَى سَعِیرًا ﴿ ۱۲ ﴾ و در آتش افروخته درآید ( ۱۲)
إِنَّهُ کَانَ فِی أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿ ۱۳ ﴾ او در [میان] خانواده خود شادمان بود ( ۱۳)
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن یَحُورَ ﴿ ۱۴ ﴾ او مى‏پنداشت که هرگز برنخواهد گشت ( ۱۴)
بَلَى إِنَّ رَبَّهُ کَانَ بِهِ بَصِیرًا ﴿ ۱۵ ﴾ آرى در حقیقت پروردگارش به او بینا بود ( ۱۵)
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿ ۱۶ ﴾ نه نه سوگند به شفق ( ۱۶)
وَاللَّیْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿ ۱۷ ﴾ سوگند به شب و آنچه [شب] فروپوشاند ( ۱۷)
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿ ۱۸ ﴾ سوگند به ماه چون [ب در] تمام شود ( ۱۸)
لَتَرْکَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿ ۱۹ ﴾ که قطعا از حالى به حالى برخواهید نشست ( ۱۹)
فَمَا لَهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ ﴿ ۲۰ ﴾ پس چرا آنان باور نمى‏دارند ( ۲۰)
وَإِذَا قُرِئَ عَلَیْهِمُ الْقُرْآنُ لَا یَسْجُدُونَ ﴿ ۲۱ ﴾ و چون بر آنان قرآن تلاوت مى‏شود چهره بر خاک نمى‏سایند ( ۲۱)
بَلِ الَّذِینَ کَفَرُواْ یُکَذِّبُونَ ﴿ ۲۲ ﴾ [نه] بلکه آنان که کفر ورزیده‏اند تکذیب مى‏کنند ( ۲۲)
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا یُوعُونَ ﴿ ۲۳ ﴾ و خدا به آنچه در سینه دارند داناتر است ( ۲۳)
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿ ۲۴ ﴾ پس آنان را از عذابى دردناک خبر ده ( ۲۴)
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ ﴿ ۲۵ ﴾ مگر کسانى که گرویده و کارهاى شایسته کرده‏اند که آنان را پاداشى بى‏منت‏خواهد بود ( ۲۵)

 

سوره البروج

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالسَّمَاء ذَاتِ الْبُرُوجِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به آسمان آکنده ز برج ( ۱)
وَالْیَوْمِ الْمَوْعُودِ ﴿ ۲ ﴾ و به روز موعود ( ۲)
وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ﴿ ۳ ﴾ و به گواه و مورد گواهى ( ۳)
قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿ ۴ ﴾ مرگ بر آدم‏سوزان خندق ( ۴)
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿ ۵ ﴾ همان آتش مایه‏دار [و انبوه] ( ۵)
إِذْ هُمْ عَلَیْهَا قُعُودٌ ﴿ ۶ ﴾ آنگاه که آنان بالاى آن [خندق به تماشا] نشسته بودند ( ۶)
وَهُمْ عَلَى مَا یَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِینَ شُهُودٌ ﴿ ۷ ﴾ و خود بر آنچه بر [سر] مؤمنان مى‏آوردند گواه بودند ( ۷)
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن یُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ ﴿ ۸ ﴾ و بر آنان عیبى نگرفته بودند جز اینکه به خداى ارجمند ستوده ایمان آورده بودند ( ۸)
الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ ﴿ ۹ ﴾ همان [خدایى] که فرمانروایى آسمانها و زمین از آن اوست و خدا[ست که] بر هر چیزى گواه است ( ۹)
إِنَّ الَّذِینَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِیقِ ﴿ ۱۰ ﴾ کسانى که مردان و زنان مؤمن را آزار کرده و بعد توبه نکرده‏اند ایشان راست عذاب جهنم و ایشان راست عذاب سوزان ( ۱۰)
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذَلِکَ الْفَوْزُ الْکَبِیرُ ﴿ ۱۱ ﴾ کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‏اند براى آنان باغهایى است که از زیر [درختان] آن جویها روان است این است [همان] رستگارى بزرگ ( ۱۱)
إِنَّ بَطْشَ رَبِّکَ لَشَدِیدٌ ﴿ ۱۲ ﴾ آرى عقاب پروردگارت سخت‏سنگین است ( ۱۲)
إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَیُعِیدُ ﴿ ۱۳ ﴾ هم اوست که [آفرینش را] آغاز مى‏کند و بازمى‏گرداند ( ۱۳)
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿ ۱۴ ﴾ و اوست آن آمرزنده دوستدار [مؤمنان] ( ۱۴)
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِیدُ ﴿ ۱۵ ﴾ صاحب ارجمند عرش ( ۱۵)
فَعَّالٌ لِّمَا یُرِیدُ ﴿ ۱۶ ﴾ هر چه را بخواهد انجام مى‏دهد ( ۱۶)
هَلْ أَتَاکَ حَدِیثُ الْجُنُودِ ﴿ ۱۷ ﴾ آیا حدیث [آن] سپاهیان ( ۱۷)
فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿ ۱۸ ﴾ فرعون و ثمود بر تو آمد ( ۱۸)
بَلِ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی تَکْذِیبٍ ﴿ ۱۹ ﴾ [نه] بلکه آنان که کافر شده‏اند در تکذیب‏اند ( ۱۹)
وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِیطٌ ﴿ ۲۰ ﴾ با آنکه خدا از هر سو بر ایشان محیط است ( ۲۰)
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِیدٌ ﴿ ۲۱ ﴾ آرى آن قرآنى ارجمند است ( ۲۱)
فِی لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ ﴿ ۲۲ ﴾ که در لوحى محفوظ است ( ۲۲)

 

سوره الطارق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد ( ۱)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ ﴿ ۲ ﴾ و تو چه دانى که اختر شبگرد چیست ( ۲)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿ ۳ ﴾ آن اختر فروزان ( ۳)
إِن کُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَیْهَا حَافِظٌ ﴿ ۴ ﴾ هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است ( ۴)
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿ ۵ ﴾ پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است ( ۵)
خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿ ۶ ﴾ از آب جهنده‏اى خلق شده ( ۶)
یَخْرُجُ مِن بَیْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿ ۷ ﴾ [که] از صلب مرد و میان استخوانهاى سینه زن بیرون مى‏آید ( ۷)
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿ ۸ ﴾ در حقیقت او [= خدا] بر بازگردانیدن وى بخوبى تواناست ( ۸)
یَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿ ۹ ﴾ آن روز که رازها [همه] فاش شود ( ۹)
فَمَا لَهُ مِن قُوَّهٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿ ۱۰ ﴾ پس او را نه نیرویى ماند و نه یارى ( ۱۰)
وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿ ۱۱ ﴾ سوگند به آسمان بارش‏انگیز ( ۱۱)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿ ۱۲ ﴾ سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت] ( ۱۲)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿ ۱۳ ﴾ [که] در حقیقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است ( ۱۳)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿ ۱۴ ﴾ و آن شوخى نیست ( ۱۴)
إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْدًا ﴿ ۱۵ ﴾ آنان دست به نیرنگ مى‏زنند ( ۱۵)
وَأَکِیدُ کَیْدًا ﴿ ۱۶ ﴾ و [من نیز] دست به نیرنگ مى‏زنم ( ۱۶)
فَمَهِّلِ الْکَافِرِینَ أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدًا ﴿ ۱۷ ﴾ پس کافران را مهلت ده و کمى آنان را به حال خود واگذار ( ۱۷)

سوره الاعلی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَى ﴿ ۱ ﴾ نام پروردگار والاى خود را به پاکى بستاى ( ۱)
الَّذِی خَلَقَ فَسَوَّى ﴿ ۲ ﴾ همان که آفرید و هماهنگى بخشید ( ۲)
وَالَّذِی قَدَّرَ فَهَدَى ﴿ ۳ ﴾ و آنکه اندازه‏گیرى کرد و راه نمود ( ۳)
وَالَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿ ۴ ﴾ و آنکه چمنزار را برآورد ( ۴)
فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿ ۵ ﴾ و پس [از چندى] آن را خاشاکى تیره‏گون گردانید ( ۵)
سَنُقْرِؤُکَ فَلَا تَنسَى ﴿ ۶ ﴾ ما بزودى [آیات خود را به وسیله سروش غیبى] بر تو خواهیم خواند تا فراموش نکنى ( ۶)
إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا یَخْفَى ﴿ ۷ ﴾ جز آنچه خدا خواهد که او آشکار و آنچه را که نهان است مى‏داند ( ۷)
وَنُیَسِّرُکَ لِلْیُسْرَى ﴿ ۸ ﴾ و براى تو آسانترین [راه] را فراهم مى‏گردانیم ( ۸)
فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَى ﴿ ۹ ﴾ پس پند ده اگر پند سود بخشد ( ۹)
سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَى ﴿ ۱۰ ﴾ آن کس که ترسد بزودى عبرت گیرد ( ۱۰)
وَیَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿ ۱۱ ﴾ و نگون‏بخت‏خود را از آن دور مى‏دارد ( ۱۱)
الَّذِی یَصْلَى النَّارَ الْکُبْرَى ﴿ ۱۲ ﴾ همان کس که در آتشى بزرگ در آید ( ۱۲)
ثُمَّ لَا یَمُوتُ فِیهَا وَلَا یَحْیَى ﴿ ۱۳ ﴾ آنگاه نه در آن مى‏میرد و نه زندگانى مى‏یابد ( ۱۳)
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَکَّى ﴿ ۱۴ ﴾ رستگار آن کس که خود را پاک گردانید ( ۱۴)
وَذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿ ۱۵ ﴾ و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد ( ۱۵)
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا ﴿ ۱۶ ﴾ لیکن [شما] زندگى دنیا را بر مى‏گزینید ( ۱۶)
وَالْآخِرَهُ خَیْرٌ وَأَبْقَى ﴿ ۱۷ ﴾ با آنکه [جهان] آخرت نیکوتر و پایدارتر است ( ۱۷)
إِنَّ هَذَا لَفِی الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿ ۱۸ ﴾ قطعا در صحیفه‏هاى گذشته این [معنى] هست ( ۱۸)
صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَى ﴿ ۱۹ ﴾ صحیفه‏هاى ابراهیم و موسى ( ۱۹)

سوره الغاشیه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
هَلْ أَتَاکَ حَدِیثُ الْغَاشِیَهِ ﴿ ۱ ﴾ آیا خبر غاشیه به تو رسیده است ( ۱)
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ خَاشِعَهٌ ﴿ ۲ ﴾ در آن روز چهره‏هایى زبونند ( ۲)
عَامِلَهٌ نَّاصِبَهٌ ﴿ ۳ ﴾ که تلاش کرده رنج [بیهوده] برده‏اند ( ۳)
تَصْلَى نَارًا حَامِیَهً ﴿ ۴ ﴾ [ناچار] در آتشى سوزان درآیند ( ۴)
تُسْقَى مِنْ عَیْنٍ آنِیَهٍ ﴿ ۵ ﴾ از چشمه‏اى داغ نوشانیده شوند ( ۵)
لَّیْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِیعٍ ﴿ ۶ ﴾ خوراکى جز خار خشک ندارند ( ۶)
لَا یُسْمِنُ وَلَا یُغْنِی مِن جُوعٍ ﴿ ۷ ﴾ [که] نه فربه کند و نه گرسنگى را باز دارد ( ۷)
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاعِمَهٌ ﴿ ۸ ﴾ در آن روز چهره‏هایى شادابند ( ۸)
لِسَعْیِهَا رَاضِیَهٌ ﴿ ۹ ﴾ از کوشش خود خشنودند ( ۹)
فِی جَنَّهٍ عَالِیَهٍ ﴿ ۱۰ ﴾ در بهشت برین‏اند ( ۱۰)
لَّا تَسْمَعُ فِیهَا لَاغِیَهً ﴿ ۱۱ ﴾ سخن بیهوده‏اى در آنجا نشنوند ( ۱۱)
فِیهَا عَیْنٌ جَارِیَهٌ ﴿ ۱۲ ﴾ در آن چشمه‏اى روان باشد ( ۱۲)
فِیهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَهٌ ﴿ ۱۳ ﴾ تختهایى بلند در آنجاست ( ۱۳)
وَأَکْوَابٌ مَّوْضُوعَهٌ ﴿ ۱۴ ﴾ و قدحهایى نهاده شده ( ۱۴)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَهٌ ﴿ ۱۵ ﴾ و بالشهایى پهلوى هم [چیده] ( ۱۵)
وَزَرَابِیُّ مَبْثُوثَهٌ ﴿ ۱۶ ﴾ و فرشهایى [زربفت] گسترده ( ۱۶)
أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ ﴿ ۱۷ ﴾ آیا به شتر نمى‏نگرند که چگونه آفریده شده ( ۱۷)
وَإِلَى السَّمَاء کَیْفَ رُفِعَتْ ﴿ ۱۸ ﴾ و به آسمان که چگونه برافراشته شده ( ۱۸)
وَإِلَى الْجِبَالِ کَیْفَ نُصِبَتْ ﴿ ۱۹ ﴾ و به کوه‏ها که چگونه برپا داشته شده ( ۱۹)
وَإِلَى الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ ﴿ ۲۰ ﴾ و به زمین که چگونه گسترده شده است ( ۲۰)
فَذَکِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَکِّرٌ ﴿ ۲۱ ﴾ پس تذکر ده که تو تنها تذکردهنده‏اى ( ۲۱)
لَّسْتَ عَلَیْهِم بِمُصَیْطِرٍ ﴿ ۲۲ ﴾ بر آنان تسلطى ندارى ( ۲۲)
إِلَّا مَن تَوَلَّى وَکَفَرَ ﴿ ۲۳ ﴾ مگر کسى که روى بگرداند و کفر ورزد ( ۲۳)
فَیُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَکْبَرَ ﴿ ۲۴ ﴾ که خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب کند ( ۲۴)
إِنَّ إِلَیْنَا إِیَابَهُمْ ﴿ ۲۵ ﴾ در حقیقت بازگشت آنان به سوى ماست ( ۲۵)
ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ ﴿ ۲۶ ﴾ آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست ( ۲۶)

سوره الفجر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالْفَجْرِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به سپیده‏دم ( ۱)
وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿ ۲ ﴾ و به شبهاى دهگانه ( ۲)
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿ ۳ ﴾ و به جفت و تاق ( ۳)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿ ۴ ﴾ و به شب وقتى سپرى شود ( ۴)
هَلْ فِی ذَلِکَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ ﴿ ۵ ﴾ آیا در این براى خردمند [نیاز به] سوگندى [دیگر] است ( ۵)
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿ ۶ ﴾ مگر ندانسته‏اى که پروردگارت با عاد چه کرد ( ۶)
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿ ۷ ﴾ با عمارات ستون‏دار ارم ( ۷)
الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿ ۸ ﴾ که مانندش در شهرها ساخته نشده بود ( ۸)
وَثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿ ۹ ﴾ و با ثمود همانان که در دره تخته‏سنگها را مى‏بریدند ( ۹)
وَفِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿ ۱۰ ﴾ و با فرعون صاحب خرگاه‏ها [و بناهاى بلند] ( ۱۰)
الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿ ۱۱ ﴾ همانان که در شهرها سر به طغیان برداشتند ( ۱۱)
فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿ ۱۲ ﴾ و در آنها بسیار تبهکارى کردند ( ۱۲)
فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿ ۱۳ ﴾ [تا آنکه] پروردگارت بر سر آنان تازیانه عذاب را فرونواخت ( ۱۳)
إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿ ۱۴ ﴾ زیرا پروردگار تو سخت در کمین است ( ۱۴)
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿ ۱۵ ﴾ اما انسان هنگامى که پروردگارش وى را مى‏آزماید و عزیزش مى‏دارد و نعمت فراوان به او مى‏دهد مى‏گوید پروردگارم مرا گرامى داشته است ( ۱۵)
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿ ۱۶ ﴾ و اما چون وى را مى‏آزماید و روزى‏اش را بر او تنگ مى‏گرداند مى‏گوید پروردگارم مرا خوار کرده است ( ۱۶)
کَلَّا بَل لَّا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿ ۱۷ ﴾ ولى نه بلکه یتیم را نمى‏نوازید ( ۱۷)
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿ ۱۸ ﴾ و بر خوراک[دادن] بینوا همدیگر را بر نمى‏انگیزید ( ۱۸)
وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلًا لَّمًّا ﴿ ۱۹ ﴾ و میراث [ضعیفان] را چپاولگرانه مى‏خورید ( ۱۹)
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿ ۲۰ ﴾ و مال را دوست دارید دوست داشتنى بسیار ( ۲۰)
کَلَّا إِذَا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿ ۲۱ ﴾ نه چنان است آنگاه که زمین سخت در هم کوبیده شود ( ۲۱)
وَجَاء رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿ ۲۲ ﴾ و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صف‏درصف آیند ( ۲۲)
وَجِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّکْرَى ﴿ ۲۳ ﴾ و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند آن روز است که انسان پند گیرد و[لى] کجا او را جاى پندگرفتن باشد ( ۲۳)
یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿ ۲۴ ﴾ گوید کاش براى زندگانى خود [چیزى] پیش فرستاده بودم ( ۲۴)
فَیَوْمَئِذٍ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿ ۲۵ ﴾ پس در آن روز هیچ کس چون عذاب‏کردن او عذاب نکند ( ۲۵)
وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿ ۲۶ ﴾ و هیچ کس چون دربندکشیدن او دربند نکشد ( ۲۶)
یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ ﴿ ۲۷ ﴾ اى نفس مطمئنه ( ۲۷)
ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَهً مَّرْضِیَّهً ﴿ ۲۸ ﴾ خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد ( ۲۸)
فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿ ۲۹ ﴾ و در میان بندگان من درآى ( ۲۹)
وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿ ۳۰ ﴾ و در بهشت من داخل شو ( ۳۰)

 

سوره البلد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به این شهر ( ۱)
وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿ ۲ ﴾ و حال آنکه تو در این شهر جاى دارى ( ۲)
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿ ۳ ﴾ سوگند به پدرى [چنان] و آن کسى را که به وجود آورد ( ۳)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿ ۴ ﴾ براستى که انسان را در رنج آفریده‏ایم ( ۴)
أَیَحْسَبُ أَن لَّن یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿ ۵ ﴾ آیا پندارد که هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت ( ۵)
یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُّبَدًا ﴿ ۶ ﴾ گوید مال فراوانى تباه کردم ( ۶)
أَیَحْسَبُ أَن لَّمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿ ۷ ﴾ آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است ( ۷)
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَیْنَیْنِ ﴿ ۸ ﴾ آیا دو چشمش نداده‏ایم ( ۸)
وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿ ۹ ﴾ و زبانى و دو لب ( ۹)
وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿ ۱۰ ﴾ و هر دو راه [خیر و شر] را بدو نمودیم ( ۱۰)
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَهَ ﴿ ۱۱ ﴾ و[لى] نخواست از گردنه [عاقبت‏نگرى] بالا رود ( ۱۱)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَهُ ﴿ ۱۲ ﴾ و تو چه دانى که آن گردنه [سخت] چیست ( ۱۲)
فَکُّ رَقَبَهٍ ﴿ ۱۳ ﴾ بنده‏اى را آزادکردن ( ۱۳)
أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَهٍ ﴿ ۱۴ ﴾ یا در روز گرسنگى طعام‏دادن ( ۱۴)
یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَهٍ ﴿ ۱۵ ﴾ به یتیمى خویشاوند ( ۱۵)
أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَهٍ ﴿ ۱۶ ﴾ یا بینوایى خاک‏نشین ( ۱۶)
ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَهِ ﴿ ۱۷ ﴾ علاوه بر این از زمره کسانى باشد که گرویده و یکدیگر را به شکیبایى و مهربانى سفارش کرده‏اند ( ۱۷)
أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَهِ ﴿ ۱۸ ﴾ اینانند خجستگان ( ۱۸)
وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَهِ ﴿ ۱۹ ﴾ و کسانى که به انکار نشانه‏هاى ما پرداخته‏اند آنانند ناخجستگان شوم ( ۱۹)
عَلَیْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَهٌ ﴿ ۲۰ ﴾ بر آنان آتشى سرپوشیده احاطه دارد ( ۲۰)

سوره الشمس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿ ۱ ﴾ سوگند به خورشید و تابندگى‏اش ( ۱)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿ ۲ ﴾ سوگند به ماه چون پى [خورشید] رود ( ۲)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿ ۳ ﴾ سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند ( ۳)
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا ﴿ ۴ ﴾ سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد ( ۴)
وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿ ۵ ﴾ سوگند به آسمان و آن کس که آن را برافراشت ( ۵)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿ ۶ ﴾ سوگند به زمین و آن کس که آن را گسترد ( ۶)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿ ۷ ﴾ سوگند به نفس و آن کس که آن را درست کرد ( ۷)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿ ۸ ﴾ سپس پلیدکارى و پرهیزگارى‏اش را به آن الهام کرد ( ۸)
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا ﴿ ۹ ﴾ که هر کس آن را پاک گردانید قطعا رستگار شد ( ۹)
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿ ۱۰ ﴾ و هر که آلوده‏اش ساخت قطعا درباخت ( ۱۰)
کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿ ۱۱ ﴾ [قوم] ثمود به سبب طغیان خود به تکذیب پرداختند ( ۱۱)
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿ ۱۲ ﴾ آنگاه که شقى‏ترینشان بر[پا] خاست ( ۱۲)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَهَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا ﴿ ۱۳ ﴾ پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار ماده‏شتر خدا و [نوبت] آب‏خوردنش را [حرمت نهید] ( ۱۳)
فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿ ۱۴ ﴾ و[لى] دروغزنش خواندند و آن [ماده‏شتر] را پى کردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاک یکسان کرد ( ۱۴)
وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿ ۱۵ ﴾ و از پیامد کار خویش بیمى به خود راه نداد ( ۱۵)

 

 

سوره اللیل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى ﴿ ۱ ﴾ سوگند به شب چون پرده افکند ( ۱)
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿ ۲ ﴾ سوگند به روز چون جلوه‏گرى آغازد ( ۲)
وَمَا خَلَقَ الذَّکَرَ وَالْأُنثَى ﴿ ۳ ﴾ و [سوگند به] آنکه نر و ماده را آفرید ( ۳)
إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّى ﴿ ۴ ﴾ که همانا تلاش شما پراکنده است ( ۴)
فَأَمَّا مَن أَعْطَى وَاتَّقَى ﴿ ۵ ﴾ اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت ( ۵)
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿ ۶ ﴾ و [پاداش] نیکوتر را تصدیق کرد ( ۶)
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى ﴿ ۷ ﴾ بزودى راه آسانى پیش پاى او خواهیم گذاشت ( ۷)
وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ﴿ ۸ ﴾ و اما آنکه بخل ورزید و خود را بى‏نیاز دید ( ۸)
وَکَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿ ۹ ﴾ و [پاداش] نیکوتر را به دروغ گرفت ( ۹)
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴿ ۱۰ ﴾ بزودى راه دشوارى به او خواهیم نمود ( ۱۰)
وَمَا یُغْنِی عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ﴿ ۱۱ ﴾ و چون هلاک شد [دیگر] مال او به کارش نمى‏آید ( ۱۱)
إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَى ﴿ ۱۲ ﴾ همانا هدایت بر ماست ( ۱۲)
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَهَ وَالْأُولَى ﴿ ۱۳ ﴾ و در حقیقت دنیا و آخرت از آن ماست ( ۱۳)
فَأَنذَرْتُکُمْ نَارًا تَلَظَّى ﴿ ۱۴ ﴾ پس شما را به آتشى که زبانه مى‏کشد هشدار دادم ( ۱۴)
لَا یَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿ ۱۵ ﴾ جز نگون‏بخت‏تر[ین مردم] در آن درنیاید ( ۱۵)
الَّذِی کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿ ۱۶ ﴾ همان که تکذیب کرد و رخ برتافت ( ۱۶)
وَسَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿ ۱۷ ﴾ و پاک‏رفتارتر[ین مردم] از آن دور داشته خواهد شد ( ۱۷)
الَّذِی یُؤْتِی مَالَهُ یَتَزَکَّى ﴿ ۱۸ ﴾ همان که مال خود را مى‏دهد [براى آنکه] پاک شود ( ۱۸)
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَهٍ تُجْزَى ﴿ ۱۹ ﴾ و هیچ کس را به قصد پاداش‏یافتن نعمت نمى‏بخشد ( ۱۹)
إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿ ۲۰ ﴾ جز خواستن رضاى پروردگارش که بسى برتر است [منظورى ندارد] ( ۲۰)
وَلَسَوْفَ یَرْضَى ﴿ ۲۱ ﴾ و قطعا بزودى خشنود خواهد شد ( ۲۱)

سوره الضحی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالضُّحَى ﴿ ۱ ﴾ سوگند به روشنایى روز ( ۱)
وَاللَّیْلِ إِذَا سَجَى ﴿ ۲ ﴾ سوگند به شب چون آرام گیرد ( ۲)
مَا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَى ﴿ ۳ ﴾ [که] پروردگارت تو را وانگذاشته و دشمن نداشته است ( ۳)
وَلَلْآخِرَهُ خَیْرٌ لَّکَ مِنَ الْأُولَى ﴿ ۴ ﴾ و قطعا آخرت براى تو از دنیا نیکوتر خواهد بود ( ۴)
وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَى ﴿ ۵ ﴾ و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد تا خرسند گردى ( ۵)
أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَى ﴿ ۶ ﴾ مگر نه تو را یتیم یافت پس پناه داد ( ۶)
وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿ ۷ ﴾ و تو را سرگشته یافت پس هدایت کرد ( ۷)
وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿ ۸ ﴾ و تو را تنگدست‏یافت و بى‏نیاز گردانید ( ۸)
فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿ ۹ ﴾ و اما [تو نیز به پاس نعمت ما] یتیم را میازار ( ۹)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿ ۱۰ ﴾ و گدا را مران ( ۱۰)
وَأَمَّا بِنِعْمَهِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ ﴿ ۱۱ ﴾ و از نعمت پروردگار خویش [با مردم] سخن گوى ( ۱۱)

سوره الانشراح

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ ﴿ ۱ ﴾ آیا براى تو سینه‏ات را نگشاده‏ایم ( ۱)
وَوَضَعْنَا عَنکَ وِزْرَکَ ﴿ ۲ ﴾ و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتیم ( ۲)
الَّذِی أَنقَضَ ظَهْرَکَ ﴿ ۳ ﴾ [بارى] که [گویى] پشت تو را شکست ( ۳)
وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ ﴿ ۴ ﴾ و نامت را براى تو بلند گردانیدیم ( ۴)
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿ ۵ ﴾ پس [بدان که] با دشوارى آسانى است ( ۵)
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿ ۶ ﴾ آرى با دشوارى آسانى است ( ۶)
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ﴿ ۷ ﴾ پس چون فراغت‏یافتى به طاعت درکوش ( ۷)
وَإِلَى رَبِّکَ فَارْغَبْ ﴿ ۸ ﴾ و با اشتیاق به سوى پروردگارت روى آور ( ۸)

سوره التین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به انجیر و زیتون ( ۱)
وَطُورِ سِینِینَ ﴿ ۲ ﴾ و طور سینا ( ۲)
وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ ﴿ ۳ ﴾ و این شهر امن [و امان] ( ۳)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ﴿ ۴ ﴾ [که] براستى انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم ( ۴)
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ ﴿ ۵ ﴾ سپس او را به پست‏ترین [مراتب] پستى بازگردانیدیم ( ۵)
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ ﴿ ۶ ﴾ مگر کسانى را که گرویده و کارهاى شایسته کرده‏اند که پاداشى بى‏منت‏خواهند داشت ( ۶)
فَمَا یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ ﴿ ۷ ﴾ پس چه چیز تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وامى‏دارد ( ۷)
أَلَیْسَ اللَّهُ بِأَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ ﴿ ۸ ﴾ آیا خدا نیکوترین داوران نیست ( ۸)

سوره العلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ ﴿ ۱ ﴾ بخوان به نام پروردگارت که آفرید ( ۱)
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿ ۲ ﴾ انسان را از علق آفرید ( ۲)
اقْرَأْ وَرَبُّکَ الْأَکْرَمُ ﴿ ۳ ﴾ بخوان و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است ( ۳)
الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿ ۴ ﴾ همان کس که به وسیله قلم آموخت ( ۴)
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ ﴿ ۵ ﴾ آنچه را که انسان نمى‏دانست [بتدریج به او] آموخت ( ۵)
کَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَیَطْغَى ﴿ ۶ ﴾ حقا که انسان سرکشى مى‏کند ( ۶)
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى ﴿ ۷ ﴾ همین که خود را بى‏نیاز پندارد ( ۷)
إِنَّ إِلَى رَبِّکَ الرُّجْعَى ﴿ ۸ ﴾ در حقیقت بازگشت به سوى پروردگار توست ( ۸)
أَرَأَیْتَ الَّذِی یَنْهَى ﴿ ۹ ﴾ آیا دیدى آن کس را که باز مى‏داشت ( ۹)
عَبْدًا إِذَا صَلَّى ﴿ ۱۰ ﴾ بنده‏اى را آنگاه که نماز مى‏گزارد ( ۱۰)
أَرَأَیْتَ إِن کَانَ عَلَى الْهُدَى ﴿ ۱۱ ﴾ چه پندارى اگر او بر هدایت باشد ( ۱۱)
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى ﴿ ۱۲ ﴾ یا به پرهیزگارى وادارد [براى او بهتر نیست] ( ۱۲)
أَرَأَیْتَ إِن کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿ ۱۳ ﴾ [و باز] آیا چه پندارى [که] اگر او به تکذیب پردازد و روى برگرداند [چه کیفرى در پیش دارد] ( ۱۳)
أَلَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرَى ﴿ ۱۴ ﴾ مگر ندانسته که خدا مى‏بیند ( ۱۴)
کَلَّا لَئِن لَّمْ یَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِیَهِ ﴿ ۱۵ ﴾ زنهار اگر باز نایستد موى پیشانى [او] را سخت بگیریم ( ۱۵)
نَاصِیَهٍ کَاذِبَهٍ خَاطِئَهٍ ﴿ ۱۶ ﴾ [همان] موى پیشانى دروغزن گناه‏پیشه را ( ۱۶)
فَلْیَدْعُ نَادِیَه ﴿ ۱۷ ﴾ [بگو] تا گروه خود را بخواند ( ۱۷)
سَنَدْعُ الزَّبَانِیَهَ ﴿ ۱۸ ﴾ بزودى آتشبانان را فرا خوانیم ( ۱۸)
کَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿ ۱۹ ﴾ زنهار فرمانش مبر و سجده کن و خود را [به خدا] نزدیک گردان ( ۱۹)

سوره القدر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ ﴿ ۱ ﴾ ما [قرآن را] در شب قدر نازل کردیم ( ۱)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَهُ الْقَدْرِ ﴿ ۲ ﴾ و از شب قدر چه آگاهت کرد ( ۲)
لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿ ۳ ﴾ شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است ( ۳)
تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ ﴿ ۴ ﴾ در آن [شب] فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان براى هر کارى [که مقرر شده است] فرود آیند ( ۴)
سَلَامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿ ۵ ﴾ [آن شب] تا دم صبح صلح و سلام است ( ۵)

 

سوره البینه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ مُنفَکِّینَ حَتَّى تَأْتِیَهُمُ الْبَیِّنَهُ ﴿ ۱ ﴾ کافران اهل کتاب و مشرکان دست‏بردار نبودند تا دلیلى آشکار بر ایشان آید ( ۱)
رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ یَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَهً ﴿ ۲ ﴾ فرستاده‏اى از جانب خدا که [بر آنان] صحیفه‏هایى پاک را تلاوت کند ( ۲)
فِیهَا کُتُبٌ قَیِّمَهٌ ﴿ ۳ ﴾ که در آنها نوشته‏هاى استوار است ( ۳)
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَیِّنَهُ ﴿ ۴ ﴾ و اهل کتاب دستخوش پراکندگى نشدند مگر پس از آنکه برهان آشکار براى آنان آمد ( ۴)
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِیَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفَاء وَیُقِیمُوا الصَّلَاهَ وَیُؤْتُوا الزَّکَاهَ وَذَلِکَ دِینُ الْقَیِّمَهِ ﴿ ۵ ﴾ و فرمان نیافته بودند جز اینکه خدا را بپرستند و در حالى که به توحید گراییده‏اند دین [خود] را براى او خالص گردانند و نماز برپا دارند و زکات بدهند و دین [ثابت و] پایدار همین است ( ۵)
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ فِی نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا أُوْلَئِکَ هُمْ شَرُّ الْبَرِیَّهِ ﴿ ۶ ﴾ کسانى از اهل کتاب که کفر ورزیده‏اند و [نیز] مشرکان در آتش دوزخند [و] در آن همواره مى‏مانند اینانند که بدترین آفریدگانند ( ۶)
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّهِ ﴿ ۷ ﴾ در حقیقت کسانى که گرویده و کارهاى شایسته کرده‏اند آنانند که بهترین آفریدگانند ( ۷)
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا رَّضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِکَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ ﴿ ۸ ﴾ پاداش آنان نزد پروردگارشان باغهاى همیشگى است که از زیر [درختان] آن نهرها روان است جاودانه در آن همى مانند خدا از آنان خشنود است و [آنان نیز] از او خشنود این [پاداش] براى کسى است که از پروردگارش بترسد ( ۸)

 

سوره الزلزال

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿ ۱ ﴾ آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود ( ۱)
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿ ۲ ﴾ و زمین بارهاى سنگین خود را برون افکند ( ۲)
وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ﴿ ۳ ﴾ و انسان گوید [زمین] را چه شده است ( ۳)
یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿ ۴ ﴾ آن روز است که [زمین] خبرهاى خود را باز گوید ( ۴)
بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحَى لَهَا ﴿ ۵ ﴾ [همان گونه] که پروردگارت بدان وحى کرده است ( ۵)
یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّیُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿ ۶ ﴾ آن روز مردم [به حال] پراکنده برآیند تا [نتیجه] کارهایشان به آنان نشان داده شود ( ۶)
فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ خَیْرًا یَرَهُ ﴿ ۷ ﴾ پس هر که هموزن ذره‏اى نیکى کند [نتیجه] آن را خواهد دید ( ۷)
وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَهُ ﴿ ۸ ﴾ و هر که هموزن ذره‏اى بدى کند [نتیجه] آن را خواهد دید ( ۸)

سوره العادیات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالْعَادِیَاتِ ضَبْحًا ﴿ ۱ ﴾ سوگند به مادیانهائى که با همهمه تازانند و با سم[هاى] خود از سنگ آتش مى‏جهانند ( ۱)
فَالْمُورِیَاتِ قَدْحًا ﴿ ۲ ﴾ و برق [از سنگ] همى جهانند ( ۲)
فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحًا ﴿ ۳ ﴾ و صبحگاهان هجوم آرند ( ۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿ ۴ ﴾ و با آن [یورش] گردى برانگیزند ( ۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿ ۵ ﴾ و بدان [هجوم] در دل گروهى درآیند ( ۵)
إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ ﴿ ۶ ﴾ که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است ( ۶)
وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِکَ لَشَهِیدٌ ﴿ ۷ ﴾ و او خود بر این [امر] نیک گواه است ( ۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ ﴿ ۸ ﴾ و راستى او سخت‏شیفته مال است ( ۸)
أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ ﴿ ۹ ﴾ مگر نمى‏داند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد ( ۹)
وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُورِ ﴿ ۱۰ ﴾ و آنچه در سینه‏هاست فاش شود ( ۱۰)
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّخَبِیرٌ ﴿ ۱۱ ﴾ در چنان روزى پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است ( ۱۱)

سوره القارعه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
الْقَارِعَهُ ﴿ ۱ ﴾ کوبنده ( ۱)
مَا الْقَارِعَهُ ﴿ ۲ ﴾ چیست کوبنده ( ۲)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْقَارِعَهُ ﴿ ۳ ﴾ و تو چه دانى که کوبنده چیست ( ۳)
یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿ ۴ ﴾ روزى که مردم چون پروانه[هاى] پراکنده گردند ( ۴)
وَتَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ ﴿ ۵ ﴾ و کوه‏ها مانند پشم زده‏شده رنگین شود ( ۵)
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ ﴿ ۶ ﴾ اما هر که سنجیده‏هایش سنگین برآید ( ۶)
فَهُوَ فِی عِیشَهٍ رَّاضِیَهٍ ﴿ ۷ ﴾ پس وى در زندگى خوشى خواهد بود ( ۷)
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ ﴿ ۸ ﴾ و اما هر که سنجیده‏هایش سبک بر آید ( ۸)
فَأُمُّهُ هَاوِیَهٌ ﴿ ۹ ﴾ پس جایش هاویه باشد ( ۹)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا هِیَهْ ﴿ ۱۰ ﴾ و تو چه دانى که آن چیست ( ۱۰)
نَارٌ حَامِیَهٌ ﴿ ۱۱ ﴾ آتشى است‏سوزنده ( ۱۱)

سوره التکاثر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
أَلْهَاکُمُ التَّکَاثُرُ ﴿ ۱ ﴾ تفاخر به بیشترداشتن شما را غافل داشت ( ۱)
حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ﴿ ۲ ﴾ تا کارتان [و پایتان] به گورستان رسید ( ۲)
کَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿ ۳ ﴾ نه چنین است زودا که بدانید ( ۳)
ثُمَّ کَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿ ۴ ﴾ باز هم نه چنین است زودا که بدانید ( ۴)
کَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ ﴿ ۵ ﴾ هرگز چنین نیست اگر علم‏الیقین داشتید ( ۵)
لَتَرَوُنَّ الْجَحِیمَ ﴿ ۶ ﴾ به یقین دوزخ را مى‏بینید ( ۶)
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَیْنَ الْیَقِینِ ﴿ ۷ ﴾ سپس آن را قطعا به عین‏الیقین درمى‏یابید ( ۷)
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ ﴿ ۸ ﴾ سپس در همان روز است که از نعمت [روى زمین] پرسیده خواهید شد ( ۸)

سوره العصر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالْعَصْرِ ﴿ ۱ ﴾ سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل] ( ۱)
إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ ﴿ ۲ ﴾ که واقعا انسان دستخوش زیان است ( ۲)
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿ ۳ ﴾ مگر کسانى که گرویده و کارهاى شایسته کرده و همدیگر را به حق سفارش و به شکیبایى توصیه کرده‏اند ( ۳)

 

سوره الهمزه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَیْلٌ لِّکُلِّ هُمَزَهٍ لُّمَزَهٍ ﴿ ۱ ﴾ واى بر هر بدگوى عیبجویى ( ۱)
الَّذِی جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿ ۲ ﴾ که مالى گرد آورد و برشمردش ( ۲)
یَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿ ۳ ﴾ پندارد که مالش او را جاوید کرده ( ۳)
کَلَّا لَیُنبَذَنَّ فِی الْحُطَمَهِ ﴿ ۴ ﴾ ولى نه قطعا در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد ( ۴)
وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْحُطَمَهُ ﴿ ۵ ﴾ و تو چه دانى که آن آتش خردکننده چیست ( ۵)
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَهُ ﴿ ۶ ﴾ آتش افروخته خدا[یى] است ( ۶)
الَّتِی تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَهِ ﴿ ۷ ﴾ [آتشى] که به دلها مى‏رسد ( ۷)
إِنَّهَا عَلَیْهِم مُّؤْصَدَهٌ ﴿ ۸ ﴾ و [آتشى که] در ستونهایى دراز آنان را در میان فرامى‏گیرد ( ۸)
فِی عَمَدٍ مُّمَدَّدَهٍ ﴿ ۹ ﴾ در ستونهای کشیده و طولانی! ( ۹)

 

سوره الفیل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیلِ ﴿ ۱ ﴾ مگر ندیدى پروردگارت با پیلداران چه کرد ( ۱)
أَلَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ ﴿ ۲ ﴾ آیا نیرنگشان را بر باد نداد ( ۲)
وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ ﴿ ۳ ﴾ و بر سر آنها دسته دسته پرندگانى ا بابیل فرستاد ( ۳)
تَرْمِیهِم بِحِجَارَهٍ مِّن سِجِّیلٍ ﴿ ۴ ﴾ [که] بر آنان سنگهایى از گل [سخت] مى‏افکندند ( ۴)
فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَّأْکُولٍ ﴿ ۵ ﴾ و [سرانجام خدا] آنان را مانند کاه جویده‏شده گردانید ( ۵)

 

 

سروه قریش

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
براى الفت‏دادن قریش ( ۱) لِإِیلَافِ قُرَیْشٍ ﴿ ۱ ﴾
الفتشان هنگام کوچ زمستان و تابستان [خدا پیلداران را نابود کرد] ( ۲) إِیلَافِهِمْ رِحْلَهَ الشِّتَاء وَالصَّیْفِ ﴿ ۲ ﴾
پس باید خداوند این خانه را بپرستند ( ۳) فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ ﴿ ۳ ﴾
همان [خدایى] که در گرسنگى غذایشان داد و از بیم [دشمن] آسوده‏خاطرشان کرد ( ۴) الَّذِی أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ﴿ ۴ ﴾

 

سوره الماعون

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
أَرَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ ﴿ ۱ ﴾ آیا کسى را که [روز] جزا را دروغ مى‏خواند دیدى ( ۱)
فَذَلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ ﴿ ۲ ﴾ این همان کس است که یتیم را بسختى مى‏راند ( ۲)
وَلَا یَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿ ۳ ﴾ و به خوراک‏دادن بینوا ترغیب نمى‏کند ( ۳)
فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ ﴿ ۴ ﴾ پس واى بر نمازگزارانى ( ۴)
الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿ ۵ ﴾ که از نمازشان غافلند ( ۵)
الَّذِینَ هُمْ یُرَاؤُونَ ﴿ ۶ ﴾ آنان که ریا مى‏کنند ( ۶)
وَیَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿ ۷ ﴾ و از [دادن] زکات [و وسایل و مایحتاج خانه] خوددارى مى‏ورزند ( ۷)

سوره الکوثر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ ﴿ ۱ ﴾ ما تو را [چشمه] کوثر دادیم ( ۱)
فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْ ﴿ ۲ ﴾ پس براى پروردگارت نماز گزار و قربانى کن ( ۲)
إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿ ۳ ﴾ دشمنت‏خود بى‏تبار خواهد بود ( ۳)

سوره الکافرون

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ ﴿ ۱ ﴾ بگو اى کافران ( ۱)
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ﴿ ۲ ﴾ آنچه مى‏پرستید نمى‏پرستم ( ۲)
وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿ ۳ ﴾ و آنچه مى‏پرستم شما نمى‏پرستید ( ۳)
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ ﴿ ۴ ﴾ و نه آنچه پرستیدید من مى‏پرستم ( ۴)
وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿ ۵ ﴾ و نه آنچه مى‏پرستم شما مى‏پرستید ( ۵)
لَکُمْ دِینُکُمْ وَلِیَ دِینِ ﴿ ۶ ﴾ دین شما براى خودتان و دین من براى خودم ( ۶)

 

سوره النصر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴿ ۱ ﴾ چون یارى خدا و پیروزى فرا رسد ( ۱)
وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿ ۲ ﴾ و ببینى که مردم دسته‏دسته در دین خدا درآیند ( ۲)
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّابًا ﴿ ۳ ﴾ پس به ستایش پروردگارت نیایشگر باش و از او آمرزش خواه که وى همواره توبه‏پذیر است ( ۳)

 

سوره المسد

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ ﴿ ۱ ﴾ بریده باد دو دست ابولهب و مرگ بر او باد ( ۱)
مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا کَسَبَ ﴿ ۲ ﴾ دارایى او و آنچه اندوخت‏سودش نکرد ( ۲)
سَیَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ﴿ ۳ ﴾ بزودى در آتشى پرزبانه درآید ( ۳)
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَهَ الْحَطَبِ ﴿ ۴ ﴾ و زنش آن هیمه‏کش [آتش فروز] ( ۴)
فِی جِیدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ ﴿ ۵ ﴾ بر گردنش طنابى از لیف خرماست ( ۵)

 

سوره الاخلاص

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿ ۱ ﴾ بگو اوست‏خداى یگانه ( ۱)
اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿ ۲ ﴾ خداى صمد [ثابت متعالى] ( ۲)
لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿ ۳ ﴾ [کسى را] نزاده و زاده نشده است ( ۳)
وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿ ۴ ﴾ و هیچ کس او را همتا نیست ( ۴)

سوره الفلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿ ۱ ﴾ بگو پناه مى‏برم به پروردگار سپیده دم ( ۱)
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿ ۲ ﴾ از شر آنچه آفریده ( ۲)
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿ ۳ ﴾ و از شر تاریکى چون فراگیرد ( ۳)
وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴿ ۴ ﴾ و از شر دمندگان افسون در گره‏ها ( ۴)
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿ ۵ ﴾ و از شر [هر] حسود آنگاه که حسد ورزد ( ۵)

 

سوره الناس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿ ۱ ﴾ بگو پناه مى‏برم به پروردگار مردم ( ۱)
مَلِکِ النَّاسِ ﴿ ۲ ﴾ پادشاه مردم ( ۲)
إِلَهِ النَّاسِ ﴿ ۳ ﴾ معبود مردم ( ۳)
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿ ۴ ﴾ از شر وسوسه‏گر نهانى ( ۴)
الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿ ۵ ﴾ آن کس که در سینه‏هاى مردم وسوسه مى‏کند ( ۵)
مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ ﴿ ۶ ﴾ چه از جن و [چه از] انس ( ۶)
تغییر اندازه قلم متن